Meegroeien in oerkracht – het moederschap van Nanda

Samen brengen we verhalen van bewust moederschap de wereld in — eerlijk, zacht en echt. Want in elke moeder zit een oerkracht die naar buiten mag komen. Deze keer het verhaal van Nanda.

Wie ben jij als moeder?
Ik woon samen met mijn man en twee kindjes. Op mijn 24e werd ik moeder met een heel duidelijk beeld over het ouderschap van het jonge kind. Nu mijn oudste 7 jaar geworden is, ben ik in een heel nieuwe fase van het ouderschap gekomen. Ze treed langzaam een nieuwe levensfase in, en ik mag met haar mee groeien en leren. Samen met haar dit pad bewandelen en bergen beklimmen. Tegelijk hebben we een klein meisje van net één die ook weer heel iets anders van me vraagt, en ook nog eens heel iets anders dan mijn oudste toen ze zo klein was. Twee hele verschillende fases, en twee hele verschillende kindjes vol met liefde en uitdagingen. Het meest mooie dat er is. Mijn twee meisjes samen zien, laat me ontploffen van geluk.

Wanneer voelde je dat je jouw eigen pad wilde volgen?
De dingen anders doen dan de meeste mensen, of bewuster doen, is een rode draad in mijn leven. Ik heb op de vrije school gezeten en dit heeft me in veel gevormd. Ik probeer bewuste keuzes te maken, en maak deze keuzes omdat ik er achter sta, niet omdat “iedereen het doet”. Toen ik zwanger was van mijn eerste kwam dit samen met alles wat ik leerde over het natuurlijk ouderschap. Iets dat heel erg bij me past. Ik bewandel mijn eigen pad en neem mijn kinderen graag mee op deze reis. Ik volg mijn gevoel, maar heb voor mezelf wel ook graag een onderbouwing. Waarom vind ik dit belangrijk?

Welke bewuste keuzes heb jij gemaakt in het ouderschap?
Bij mijn eerste kindje was ik op mezelf aangewezen. Ik wilde een natuurlijke bevalling, geen pijnbestrijding en ik wilde héél graag borstvoeding geven. Mijn kindje kreeg wollen en wol/zijde kleding en een strikmutsje. Ik gebruikte wasbare luiers, duurzame producten en ze at (toegevoegd) suikervrij tot zeker 3 jaar. Ze sliep tot 6 jaar bij me, en ik droeg haar veel in de draagdoek. We hebben duurzaam open ended houten speelgoed in huis. Veel van mijn keuzes heb ik meermaals moeten verdedigen, of onderbouwen. Niet iedereen begrijpt waarom ik deze waarden zo belangrijk vindt. Er was een tijd waarin ik graag iedereen wilde meenemen van mijn zienswijze. Inmiddels laat ik dat los. Alhoewel het nogsteeds fijn is om mensen te ontmoeten die oprecht interesse hebben in bepaalde onderwerpen, waar ik dan met liefde over vertel. Bij mijn tweede kindje mag ik het ouderschap delen met mijn man. Hij steunt me in de dingen die ik belangrijk vind voor onze kinderen. Dat is een ontzettend mooie ervaring waardoor ik me gedragen voel. Zonder hem was het me met dit ontzettend nieuwsgierige, wakkere kindje niet gelukt om nu nogsteeds borstvoeding te kunnen geven! Een droom voor mij, gezien het met de eerste “maar” een half jaar mocht lukken. Verder kies ik bewust voor veel tijd met mijn gezin. Samen zijn en herinneringen maken. Mijn kinderen de wereld laten zien, door veel in de natuur te zijn maar ook bijvoorbeeld musea te bezoeken.

Wat heeft je geholpen om op je intuïtie te vertrouwen, zelfs als anderen het niet begrepen? 
Me omringen door mensen die het begrijpen, en lid worden van relevante groepen op Facebook om te sparren, of ervaringen te lezen. Dit zijn dingen die me echt hebben geholpen in mijn eerste jaren als moeder. En nog steeds is het ontzettend leerzaam en voelt het ook fijn om andere, nieuwe moeders met dezelfde visie een hart onder de riem te steken, en hen te helpen vertrouwen op hun gevoel.

Wat betekent ‘leven in oerkracht’ voor jou? 
Moeder worden was mijn roeping. Iets dat ik al jong wist. Het voelt als mijn natuur. Heus niet altijd makkelijk, ik leer ontzettend veel over mezelf en kom vele uitdagingen tegen, maar ga ze met zo veel liefde aan. Leven in oerkracht is voor mij het durven vertrouwen op mijn intuïtie, bewust blijven verbinden en goed blijven kijken naar wat mijn kinderen nodig hebben.

Wat was een keerpunt in jouw reis – en wat heb je daarvan geleerd?
Er komt bij deze vraag geen duidelijk antwoord bij me naar boven. Ik ervaar het moederschap, vanaf dat ik er achter kwam dat ik voor het eerst zwanger was tot nu, als een reis waarin ik zo veel moois mag ervaren. Doe bijna alles zoals ik het voorheen al in mijn hoofd had, en verweef het ouderschap met de antroposofie die mij als kind zo veel gebracht heeft. Misschien is er gaandeweg onbewust een keerpunt geweest, van mijn keuzes willen verdedigen, naar het loslaten. Ik vind het, bij negatieve reacties, voldoende om te laten weten dat het ons leven is en wij daar op onze manier invulling aan geven.

Wat hoop je dat andere moeders voelen als ze jouw verhaal lezen of jouw foto’s zien? 
Ik hoop dat ze de liefde en kracht herkennen, en ook durven uitdragen. Dat mama’s hun gevoel durven volgen, ook als dat tegen de “norm” in zou gaan. Laten wij de norm veranderen.

Als je één zin mocht meegeven als boodschap van jouw moederschap, wat zou dat zijn?
Pak de momenten om te vertragen, bewust te voelen, kroelen, luisteren, ruiken aan die zachte haartjes, want ook al weten zij het later misschien niet meer…. Jij wel!

Jouw eigen reis laten vastleggen
Wil je jouw moederschap ook op een liefdevolle en verbindende manier laten vastleggen? Je kunt bij mij een Motherhoodshoot boeken. Samen leggen we jouw oerkracht vast.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *